صدای احساس

هم مرگ بر جهان شما نیز بگذرد هم رونق زمان شما نیز بگذرد وین بوم محنت ازپی آن تا کند خراب بر دولت آشیان شما نیز بگذرد باد خزان نکبت ایام ناگهان بر باغ و بوستان شما نیز بگذرد آب اجل که هست گلوگیر خاص وعامبر حلق و بر دهان شما نیز بگذرد ای تیغتان چو نیزه برای ستم دراز این تیزی سنان شما نیز بگذرد چون داد عادلان به جهان...

آزاده با آن که همچون اشک غم بر خاک ره افتاده ام من با آنکه هر شب ناله ها چون مرغ شب سر داده ام من در سر ندارم هوسی، چشمی ندارم به کسی، آزاده ام من با آن که از بی حاصلی سر در گریبانم چو گل شادم که از روشن دلی پاکیزه دامانم چو گل خندان لب و خونین جگر مانند جام باده ام آزاده ام من یا رب چو من افتاده ای کو؟ افتاده ی آزاده ای کو؟ تا رفته از جانم برون سودای هستی آسوده ام آسوده از غوغای هستی گلبانگ مستی آفرین همچون «رهی» سر داده ام من مرغ شب آهنگم ولی در دام غم افتاده ام من خندان لب و خونین جگر مانند جام باده ام، آزاده ...